Winieta    
   

Galeria Fotografii BWA/ZPAF
Kielce, ul. Planty 7
tel. (041) 344 76 36

 

 

Wojciech Zawadzki (ur. w 1950 r.) twórczo zajmuje się fotografią od lat 70. Pierwsze indywidualne wystawy miał w 1978 r. (pt. „Przedmiot”) i w 1979 r. (pt. „Re – media”) w galerii „Foto – Medium – Art” we Wrocławiu. W początkach lat 80. Zawadzki wpływa (m.in. obok Andrzeja J. Lecha) na ukonstytuowanie się nurtu tzw. fotografii elementarnej – twórczości nawiązującej do doświadczeń fotografii amerykańskiej i czeskiej (m.in. Westona, Evansa, Sudka) – którą zaczyna wówczas promować galeria „Foto – Medium – Art”. W okresie 1983 – 1986 galeria ta przygotowała cykl ekspozycji fotograficznych realizujących program „elementaryzmu”. W tym cyklu, w 1984 r. swoją indywidualną wystawę prezentuje Zawadzki.
W końcówce lat 80. artysta rozwija koncepcję tzw. „czystości” wypowiedzi fotograficznej, dowodząc tego w wielu indywidualnych i zbiorowych wystawach fotografii krajobrazowej (np. „Karkonosze – fotografie z lat 1974 – 1987, BWA, Jelenia Góra, 1989 r.) i w ramach tzw. prac „stykowych” (seria „Kontakty”, Zielona Góra, Jelenia Góra, Szczecin).
Po przeniesieniu się w 1984 r. z Wrocławia do Jeleniej Góry i zintensyfikowaniu działalności edukacyjno – wystawienniczej w ramach „Wszechnicy Fotograficznej” i później (od 1989 r.) jako kurator galerii „Korytarz” Jeleniogórskiego Centrum Kultury, Zawadzki okazuje się być konsekwentnym promotorem charakterystycznych dla tego środowiska postaw artystycznych, związanych z ideą – organizowanych na przełomie lat 80. i 90. – wystaw fotografii „stykowej” (są tą bezpośrednie odbitki stykowe w formacie kliszy). Sam artysta uczestniczy we wszystkich edycjach „kontaktów”, w latach 1989 – 2001, jest też uczestnikiem i współorganizatorem większości wystaw fotografii górskiej (np. „Karkonosze”, „Góry Stołowe”, „Tatry”, „Góry” itd.). Równocześnie (od poł. lat 80.) Zawadzki rozpoczyna realizację tematu, który będzie rozwijał w serii fotografii ilustrujących wnętrze i  otoczenie jego domu rodzinnego we Wrocławiu.
Ten cykl fotograficznego dokumentu, oszczędnego w wyrazie, nie pozbawiony jednak subiektywnych odniesień, będzie w latach 90. prezentowany na wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych. Miejsce rodzinne we Wrocławiu będzie tu przedmiotem fotograficznych prezentacji autora przez blisko 30 lat.
Ostatnia wystawa z tej serii pt. „Olszewskiego 11”, obejmująca ok. 60 czarno – białych obrazów, odbyła się w początkach 2008 roku w „Domku Romańskim” (galerii OKIS we Wrocławiu).
W 1996 r. Zawadzki bierze udział w porządkującej spuściznę „elementaryzmu” wystawie „Bliżej Fotografii” (BWA Jelenia Góra), pokazanej potem w 9 ośrodkach w kraju, od Suwałk po Szczecin, Zieloną Górę itd. Wystawa ta zbierała dokonania krajowej twórczości, manifestującej się wówczas pod hasłem fotografii „czystej” i wartościowanej w ramach teorii tzw. fotogenizmu – optyki waloryzującej fotografię bezpośrednią, bez ingerencji obrazowych.
Jednocześnie od 1997 r., wraz z realizowanymi fotograficznymi studiami wnętrz, rozpoczyna Zawadzki prace nad cyklem plenerowej fotografii zatytułowanym „Moja Ameryka”. Cykl ten jest w zasadzie kontynuowany do dzisiaj i stanowi syntetyczny efekt wieloletnich doświadczeń artysty z tematem pejzażu miejskiego, jest (subiektywną) rejestracją krajobrazu podlegającego dewastacji. Przy czym fotograficznym zapisom wybranych tematów towarzyszy każdorazowo skupienie nad stroną formalno – walorową zdjęć; poszukiwanie ich wyrazu fotogenicznego, doświadczanego w procesie rejestracji z pomocą klasycznej techniki (stara, wielkoformatowa kamera) i  równoczesnego dociekania w tej mierze autonomii obrazu fotograficznego.
Od 1998 r. artysta intensyfikuje również swoją działalność edukacyjno – wychowawczą, jest kierownikiem i wykładowcą Wyższego Studium Fotografii w Jeleniej Górze – jednostki dydaktycznej kontynuującej powstałe jeszcze w 1984 r. Wyższe Studium Fotografii w Warszawie. Czasowo wykłada również w Studium Fotografii „Kwadrat” we Wrocławiu i sporadycznie poza granicami kraju (np. w Danii).
Fotografie Wojciecha Zawadzkiego znajdują się w zbiorach: Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Sztuki Współczesnej w Hünfleld (Niemcy), Śląskiej Kolekcji Sztuki Współczesnej oraz w kolekcjach prywatnych.

Wystawy zbiorowe, indywidualne

 


WOJCIECH ZAWADZKI



z cyklu "Moja Ameryka".


z cyklu "Moja Ameryka".


z cyklu "Moja Ameryka".


z cyklu "Moja Ameryka".


z cyklu "Moja Ameryka".


z cyklu "Moja Ameryka".


z cyklu "Moja Ameryka".


z cyklu "Moja Ameryka".


Karkonosze
- 1975 r.


Karkonosze
- 1976 r.
.
.

 

Kurator edycji

ANDRZEJ SAJ

Andrzej Saj, dr, krytyk i teoretyk sztuki, wykładowca w Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu oraz na Politechnice Wrocławskiej. Zawodowo zajmuje się historią oraz teorią designu, reklamy i innowacji – w tym zakresie opublikował kilkanaście artykułów naukowych oraz wykłada wiedzę z tych przedmiotów dla studentów obu uczelni.
Jest również krytykiem i teoretykiem fotografii, opublikował kilkadziesiąt artykułów z tej tematyki, jako kurator zorganizował kilka ważnych w skali kraju wystaw fotograficznych, w tym „Bliżej fotografii” (1996 r.) i „Ja – Inni, Auto – portret w fotografii .” (2004/05) , był także jurorem i uczestnikiem krajowych imprez fotograficznych takich jak Biennale Fotografii w Poznaniu, Konfrontacje Gorzowskie, festiwale fotografii w Łodzi, Lwowie itd. Aktualnie jest pomysłodawcą i kuratorem kilkuletniego (od 2008 r.) pleneru fotograficznego „Odra – obraz zmienny”. Artykuły o twórczości polskich artystów i relacje z wystaw krajowych i międzynarodowych publikował m.in. w „Projekcie”, „Sztuce”, „Odrze”, „Formacie” i  wydawnictwach zwartych, pokonferencyjnych. Na łamach „Formatu” m.in. wypromował tendencję fotogeniczną w polskiej fotografii (w licznych artykułach prezentował fotografów z kręgu tzw. „szkoły jeleniogórskiej” oraz uprawiających tzw. fotografię czystą).
Jako publicysta i krytyk zaczynał swą profesję w początkach lat 70. pisząc i redagując prasę studencką. W latach 1978 – 1982 związany był z Galerią „Foto – Medium – Art”, której był stałym krytykiem, autorem tekstów do katalogów i  sympozjów. W tym czasie nawiązał współpracę z pismem artystycznym „Projekt”.
W latach 80. był stypendystą DADA w Niemczech – Universität Stuttgart i T. H. Darmstadt. W 1990 roku zakłada we Wrocławiu pismo poświęcone sztukom wizualnym. Już od trzeciego numeru czasopismo rozszerza profil i programowo staje się pismem ogólnokrajowym, promującym sztukę polską w kontekście dokonań światowych. Ukazało się dotąd 56 numerów „Formatu”, zeszytów wyraźnie profilowanych tematycznie, poruszających najważniejsze problemy współczesnej sztuki, w tym kilkanaście wydań w części lub całkowicie poświęconych fotografii.
Jest długoletnim redaktorem naukowym wielu monografii uczelnianych ASP, m.in. „Szkice z pamięci”, ASP 1996, „Pismo sztuki”, Wrocław 2003, a także „Wrocław sztuki – Sztuka i środowisko artystyczne we Wrocławiu 1946 – 2006”; Wrocław 2007, „Dyskurs” nr 8/2008 r., Zeszyty naukowo – artystyczne ASP we Wrocławiu, – numer poświęcony współczesnej problematyce designu.
Jest członkiem Rady Artystycznej wrocławskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki „Zachęta”, Rady Artystycznej (i kuratorem) Dolnośląskiego Festiwalu Artystycznego (OKIS Wrocław) i członkiem zespołu „Design” Dolnośląskiej Rady Przedsiębiorczości i Nauki.

Tekst do katalogu wystawy